Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009

Καλού κακού καλές γιορτές!

Σήμερα γύρισε βοριάς και φάνηκε η Τουρκία πεντακάθαρα απέναντι. Όλα τα ξέπλυνε το χτεσινο σιτζίμι με τ' αστροπελέκια του. Και οι γλάροι που καθόντανε μες στο λιμάνι ήτανε σαν καινούριοι, ολόασπροι.
Σιτζίμι, ναι, έτσι το λένε ακόμα εδώ στο νησί οι παλιοί αλλά και όσοι νέοι συνεχίζουν να μιλάνε τη ντόπια γλώσσα. Από το τουρκικό σιτζίμ βγαίνει, που σημαίνει σπάγκος και είναι ένας μαγικός ιδιωματισμός. Είναι όσμωση των δυο γλωσσών. Διότι κάποτε, όταν ζούσανε εδώ κι οι δυο λαοί μαζί, λέγανε οι Έλληνες σαν βλέπανε βαριά τα σύννεφα από πάνω πως "κρέμονται νερά", το πήρανε τοις μετρητοίς οι Τούρκοι, τι είναι τα νερά να κρέμονται, σπάγκοι; Ναι λοιπόν, σπάγκοι είναι. Αφού μοιάζουνε κιόλας σαν βρέχει καταρρακτωδώς, σαν να κρέμονται σπάγκοι από τον ουρανό μοιάζει το μπουρίνι. Έτσι βγήκε το τουρκικό σιτζίμ γιαγμούρ, η βροχή με το τουλούμι δηλαδή, το ξαναπήρανε πάλι οι Έλληνες και κατά τη συνήθειά τους το κάνανε πιο εύχρηστο, πιο καθημερινό και έγινε σιτζίμι.
Με το σιτζίμι βγήκες όξω, λωλός είσαι;
Αυτός ο καιρός ευνοεί τους λωλούς, πράγματι. Δεν ξέρω πως να το εξηγήσω αλλά κάθε που ρίχνει σιτζίμια ακούω κάτι φίλους μου, γιατρούς και εμπόρους -που τον καλό καιρό παραπονιούνται για τη λειψή τους πελατεία- να λένε πως πριν φτάσουνε στο πόστο τους ν' ανοίξουνε το μαγαζί ή το ιατρείο, ήτανε ήδη ένας δυο λωλοί πελάτες απ' έξω και τους περιμένανε! Και δώστου να σταυροκοπιούνται και να μη μπορούνε να κατανοήσουνε το φαινόμενο μα δεν τους κακοπέφτει κιόλας, ειδικά τέτοιες χρονιάρες μέρες.
Έτσι βγήκα κι εγώ πρωί πρωί σήμερα μα είχε βοριαδάκι κι ήτανε έξω μόνο οι γνωστικοί. Έπεσα λοιπόν απάνω σ' έναν άλλον κυρ Γιώργη, όχι τον καπτάνιο με το Κατινάκι του αλλά τον τέως πρόσκοπο και σαν με χαιρέτισε και με είδε κάπως τυλιγμένο μέσα στο πουλόβερ και το μπουφάν, με μπεγιέντησε διότι όπως είπε φορούσα ρούχα "ρέζεγα".
Πώς το 'πες;
Ρέζεγα, μου ξανάπε πιο ευκρινώς. Γερά δηλαδή, που βαστάνε, διευκρίνησε. Δεν έχεις ακούσει που λένε "αυτός κάνει δουλειές ρέζεγες";
Από που βγαίνει αυτό δεν κατάφερα να ξεδιαλύνω παρόλο το ψάξιμο στα λεξικά της τουρκικής. Αν κάποιος μπορεί να βοηθήσει στην ετυμολογία ας γράψει ένα σχόλιο. Όσην ώρα λέγαμε για τα ρέζεγα περνάει κι ένας νεώτερος πρόσκοπος δίχως όμως να φοράει τη στολή του και στέκει να χαιρετίσει τον παλιό, τον αρχηγό.
Πού πας ρε προσκοπάκι δίχως στολή μπροστά στον αρχηγό, ίσα κι όμοια γίναμε όλοι, του λέω πειραχτικά και ο κυρ Γιώργης μ' ένα χαμόγελο και κουνώντας το κεφάλι δήθεν για την κατάντια μας, διαπίστωσε "ολούρ μου κι έναν κερεμέ" που πάει να πει αυτό ακριβώς "αφεντικά και δούλοι ίσα κι όμοια γίναμ' ούλοι" ή κατά το λαϊκότερον "πούστηδες και παλικάρια γίναμε μαλλιά κουβάρια". Τι ακούει κανείς άμα βγει πρωί πρωί στο δρόμο με καθαρό βοριά μετά από σιτζίμι!

Ενδεχόμενες δυσχέρειες πιθανόν να με κρατήσουν μακριά από το διαδίκτυο κάποιες μέρες
γι' αυτό:
Καλού Κακού Καλές Γιορτές!

2 σχόλια:

  1. Από μια πρώτη έρευνα μου φαίνεται ότι θα μας φάει η απορία για το "σέζεγα"..
    Καλές γιορτές να'χουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Gianni prwth fora akouw thn leksi "rezege"... !
    kai oso gia thn "Kereme" mhpws einai "Keramet"?
    ennoeis "olur mu ki keramet"????
    Sebo.

    ΑπάντησηΔιαγραφή